Biak

Tabira parkean jolasean
dauden bi neskato lirain horiek ez
dute beren artean inolako antzik.
Batek, plaiera larrosa-biziak,
soineko zuria, jertse gorria marra
berde batekin eta ilea kopetaz
beteta, eta besteak, mendi-arropa
darama, txandal urdin iluna, natura
markadun botak eta praka
bakeroak. Plaiera larrosa-biziak
dituenaren azalaren kolorea ikatza
baino beltzagoa da eta
bestearena, zuri-zuria. Argi dago
ez direla senideak ezta aizpak.

Bi neskato hauen amak ez dira
ezagutuko ziurrenik, baina
elkarrekin parkean dabiltza
jolasean oso gustora. Burua
kopetaz josita dituen neskatoa
Senegaletik Durangora etorritakoa
da eta bestea, Durangokoa.
Auzokideak izan daitezke, edo
 eskolarako bidean ezagutu
dira, tira, lagunak izango dira
akaso. Burutik pasa zaidan
lehenengo gauza, errealitate oso
desberdinetan  bizi
 dira eta guzti horrek
dakarrenarekin eta ene, zein ondo
konpontzen diren. Leku batetik
bestera ari dira, soka-saltoka,
izkutaketara jolasean, korrika. Egia
esan, umeak besterik ez dira eta.
Ze poza, ene. 

Bata bere amaren egoerak
behartuta, etxe berean hamar
lagunekin batera  bizi da.
Krisiak ekarritako etxebizitzen
arazo larria dela eta alokairuan bizi
dira eta kostuak gutxitzeko bere
herrialdetik etorritako beste
pisukide batzuekin espazio bera
konpartitzen  dute. Zelan
arraio konponduko diren, ezta?
Enbidia pizka bat ematen dit. Beste
 neskatoaren etxean, bere
senitartekoekin biziko da edo bere
amarekin bakarrik. Banandu berria
da eta hilaren  bukaerara
heltzeko arazoak ditu. Jaiotzez
durangarra da eta oso ezaguna.
 Bere alaba jaio zenean, lana
uztea erabaki zuen. Gaur egun
horrelakorik ez da egiten. Lana
duenak egunero esnatzen denean,
eskerrak eman behar dizkio bere
Jainkoari. Bat baino gehiago
dagoenez, ezta? 

Neskatoak joan dira eta ni ere
etxerako bidea hartu beharko dut.
Kaletik behera nihoa eta han,
Barrenkalen bertan, Jaed-eko
egoitzaren parean neskato
beltzarana bere amarekin eta
handik beherago eta ilara
berdinean, baina pizka bat
izkutatuta azala zuri-zuria duen
alabatxoa  bere amarekin.
Burutik pasa zaidan bigarren
gauza, ene, krisiak denok
kolpatzen gaitu eta pobreak
izatera denok iritsi gaitezke. Bai
horixe, zuriak, beltzak, langileak,
idazkariak, etorkinak,
emakumeak, gizonak eta gazteak.
Guztiok. 

Kaletik beheruntz burutik pasa
zaidan hirugarren gauza bat ere
badago, zein gogorra den krisi
egoera honetan ama batek bere
alabari, “hau ezin da”
, “hori ezin dugu
erosi”, ”zu ezin zara
joan” esatea. 

Idoia Azkorbebeitia kazetaria da