Martxoaren 31ko oihartzuna

Norbere ahotsaren oihartzuna entzutea berezia izaten da umetan. Ahoa zabaldu eta oihua botatzen dugu, begiak itxita eta ozen, eta naturak segundo gutxiren bueltan atzera ekartzen digu ahotsa; bi aldiz, hiru aldiz, burrunba txikia egiten du infinituan galdu arte. Oihartzuna, asko jota, segundo gutxi batzuk igaro osteraino harrapatzen du gure belarriak. Baina belarria nagia da, ahalmen txikia dauka bihotzarekin konparatuta.

1937ko Martxoaren 31ko bonba zaratak mendietatik bueltan etorri ziren eta herriak oihartzun hura irentsi zuen, erdi-txikituta zegoela. 74 urte beranduago belarriak ez du bonba eta negarren oihartzunik jasotzeko ahalmenik, baina durangarren bihotzak bonbardaketaren taupadak oraindik gogoan ditu. Urtero egiten da oroimen ekitaldia, xumea, baina hunkigarria.

Nik oraindik gogoan dut martxoaren 31ko bonbardaketaren berri nola izan nuen. Nire arrebak musika kasete bat oparitu zidan, Durangoko talde baten abestiekin. Abeslariak ozen abesten zuen,   “(…) martxoaren goiz, ilun ta hits batian, garren artetik, goiz batez jaio ginan, eta zerutik, lainoetatik behera, gauza arraroak, goiz hartan erortzen ziran, gure gainian…”, eta esaldi horien oihartzuna entzuten zen, “gauza arraroak erortzen ziren, gure gainian…”. Aste batzuk beranduago Durango Swing astekarian taldeari elkarrizketa egin zioten eta aurreko abestiaren hitzak zetozen, Durangoko 1937ko bonbardaketa gai hartuta. Orria hartu eta ohe alboko paretan jarri nuen. Gauero, ohera sartu aurretik begiratu bat ematen nion, buruz ikasi nuen arte. 

Amuriza eta Erzilla
Beste martxoak 31 berri bat igaro da, bonbardaketaren urteurrena. Orain Amurizak eta Erzillak jarri diote historiari musika eta hitza, sentimendua. Martxoaren 31n Andra Marian elkartu ginen eta Amurizaren eta Erzillaren abestia entzun genuen, orain dela 74 urteko bonbardaketaren oihartzuna. Egun batzuetan buruan bueltaka izan ditut bertso horiek, baina memoriaren komeriak, burutik ihes egin didate. Saiatu naiz Google santuaren bitartez Andra Marian abestu zutena berreskuratzen. Alperrik. Abestiaren oihartzuna, bonbardaketaren oihartzuna, bihotzaren memorian gordeko dut.

Martxoak 31 taldea ez dut inoiz ahaztuko. “Ene lagun galduak”, “Lau katu triste”, eta beste abestien oihartzuna bihotzean gordeko dut, kasete zaharra aspaldi galdu banuen ere. Taldekideei zutabe bat eskaini nien esker onez, eta beraien blogean zintzilikatu zuten. Hitz hauekin bukatzen dut zutabe hura: “Nori okurrituko zitzaion Durango Swing egunkarian hitz haiek argitaratzea?”. Hortxe duzue irakurri gura baduzue: http://www.myspace.com/martxoak31/blog/356940163

Julen Orbegozo kazetaria da