Gabonak

Umeak garenean, Gabonak oso garrantzitsuak dira, fantasiaz eta jolasez beteriko egun magikoak. Eskolako oporrak edukitzeaz aparte, gure gustoko jolasekin ondo pasatzeko aukera izaten da. Txikitan, gure zeregin bakarra, gutun luze bat idaztea da, dena argi idatzita eta nahi duguna, baina hori bai oso ondo pentsatuta.

Heldu bihurtutakoan, ordea, Gabonak buruhauste handiak bihurtzen dira. Zer oparitu, erosteko egunak aukeratu, non aurkitu opariak, nori egin, zer prestatu afaltzeko eta bazkaltzeko, non aurkitu produktu merkeak. Guztion buruko irudian, Gabonek emakume aurpegia dute: amama, ama, alaba, iseko. Beraiek dira gabonaren arrakastaren arduradun nagusiak; ospakizuna antolatzen dute, janariak prestatu baina aurretik erosi eta dena gutxi balitz, zerbitzatu, inor ez dadin oparirik gabe geratu egiaztatu, etxea garbi eta goxo egoteko lanak egin eta alabaren umeak zaindu… Gabonek etxeko eta senitarteko ospakizun nagusia diren heinean, emakumeen ohiko etxeko lana biderkatu egiten da eta kasu batzuetan, hirukoiztu ere. Ulertzen diet, esaten dutenean, “Uff! Ez ditut gogoko”.

Umetan ez gara konturatzen etxean egiten den lan guzti horretaz. Egin behar dugun gauza bakarra da eseri, mahai gainean dauden platerretako janaria jan, Olentzerok ekarritako jostailuekin ondo pasatu eta oheratzeko ordua heltzen denean oheratu. Ez gara ohartzen guztia antolatzeko egin behar den lanetaz, goizetik jaiki, salda beroa prestatu, gaueko platerrak garbitu, hurrengo platera ekarri, eseri… Umetan ez zaigu burutik pasa ere egiten guztiaren atzean egon den lanetaz. Opariak gure eskuetan hartu, jolastu, telebista ikusi  eta horrela zoriontsuak gara, kitto.

Eta helduak izatera iristen garenean? Ez dugu gutunik idazten. Eskatu egiten dugu behar edo nahi dugun guztia eta umetako misterioa galdu egiten da. Gabonek berekin dakarten kontsumismo horretan buru belarri sartzen gara. Baina ohartzen gara ospakizunak antolatu behar direnaren arduraz, jaten dugun bakoitzaren atzean dagoen lanaz eta  utzi dugun dirutzaz? Bai. Gabonen gehiegikeriaz kontzienteak gara baina ezin diogu ospatzeari utzi, eta, gainera, zer esango du amamak? Tradizioa bete behar da eta kitto!

Denak mahai gainean, irribarretsu, eta ama zoriontsu egon behar da, bere bizitzako familia, behar bezala ikusita. Telebistan urtero jartzen den programazioa ikusi eta txanpan kopa bat esku artean dugula, “osasuna eta lana” eskatuko diogu datorren urte berriari. Zorionak eta Urte berri on! Guztioi baina bereziki, hainbat ordu sukaldean lan egiten behar duen ama horri.

Idoia Azkorbebeitia kazetaria da