Topalekuak: tabernak ala liburutegiak

Denbora librean gazte zein hain gazteak ez garenon topalekurik ohikoena taberna edo kafetegia izaten da gurean. Zer esanik ez, zerbait ospatzeko jatetxea izaten dela lekurik ia naturalena. Esate baterako Durangon, bilaketa azkar bat eginda, ondorengo datuak aurkitu ditut; Bares y Tapas (43) Bares (31) Comida rápida (29) Cafeterías (20) Tabernas (6) Cervecerías (4) Bares de tapas (1) Mesones (1). Liburutegi publikoen bilaketa eginez gero ordea, liburutegi publiko bakarra dagoela konturatuko gara eta liburudendak ere ez dira askorik.

Krisia dela eta gero eta jende gutxiago joaten omen da taberna eta jatetxeetara, horrek kezka eta tristura handia sortzen die herritar askori. Egia esan ez da pozgarria jarrera edo egoera berri horrek tabernetako langileak langabeziara bultzatzen baditu, halere askotan pentsatu dut tabernara joan beharrean liburutegira joango bagina zenbat gehiago jakingo genukeen, zenbat kultuago izango ginatekeen, zenbat diru gehiago izango genukeen kultura gaietarako; zinerako, antzerkirako, dantzarako edota musikarako. Zenbat eskertuko lukeen gure gorputzak.

Gaur egun herri gehienetan ditugu liburutegi publiko egokiak eta ondo antolatuak, liburuak maileguan etxera eramateko zein bertan irakurtzeko. Abadiñoko liburutegian trukerako aukera be ba omen da. Ordutegiari buruz ez dut lan egiten dugun erabiltzaileontzat aproposena denik esango, baina tira. Durangon gainera ludoteka ere badugu, halere, zenbait guraso gazte sarriago joaten da euren ume txikiekin tabernara liburutegira baino, nik uste. Jarrera horrek zer pentsatu eman dit. Finlandian esate baterako familien %80 joaten omen da asteburuetan liburutegi publikoetara. Gurean ez dakit zenbat familia joango diren, baina nago ez direla askotzarik izango.

Sentitzen dut tabernariengatik, ez dugu langabe gehiagorik behar, baina ez legoke txarto taberna gutxiago eta liburutegi gehiago balego.

Marisa Barrena psikopedagogoa da