Holokaustoko umeak

Gaur 72 urte. 1944ko urriaren 10ean 800 haur ijito asesinatu zituzten Auschwitzeko kontzentrazio esparruan. Hain zuen, Bigarren Mundu Gerran Alemania naziak eta haren laguntzaileek antolatutako zenbait etniaren jazarpen eta genozidio sistematikoa izan zen holokaustoan.

Urteurren beltza. Pentsatzeaz batera, hotzikara sortzen zait:  800 ume, 800 haur, 800 sein. Eta…Auschwitz ez dago hain urrun. Ez dira hainbeste urte igaro. Ni jaio baino apur bat lehenagoko gertaeraz ari naiz.

Tamalez, mundua ez da hainbeste aldatu. Munduak edo munduan bizi garenok ez dugu hobera egin. Gaur egun ere, gerrak eta zapalkuntzak nahinon. Holokaustoa jasan zutenen ondorengoak ere zapaltzaile bihurtu dira zenbait kasutan. Errefuxiatuen dramara ohitu egin gara. Ez dugu zirkin askorik egiten.  Baina datuak eta irudiak hortxe daude ikusi eta irakurri nahi dituztenentzat. Batzuk aipatzearren:

• Ehundaka ume irentsi ditu Mediterraneoak azken aspaldian.
• Kontaezinak Yemenen hil diren umeak.
• Turkia eta Jordaniako errefuxiatu kanpamenduetatik desagertutako hainbat haur ari dira guraso barik, noraezean, edo mafiaren eskuetan Europan barrena. 10.000 bat direla diote.
• Indian, %75koa da urtebete eta bost urte bitarteko nesken heriotza-tasa.
• Alepon egunero ikusten ditugu umeen gorpuak.
• Saudi Arabian nerabezarora heldu orduko jasoten dute heriotz zigorra zenbai umek.
• Ume palestinarrek jasaten dutenak ez du izenik.

Zer egin dezakegu? Isildu? Kikildu? Alferrik da esan eta kitto.

Gaur Charles Fourier, frantzian sozialista utopikoa hil zen eguna ere badela gogoratuz,  UTOPIA izeneko lurraldea eraikiko dugula egin nahi nuke amets.

Marisa Barrena psikopedagogoa da